Trekking na Saharze z Marrakeszu: Zahar i Zmila w 8 dni

Droga prowadzi przez Atlas Wysoki, a następnie w stronę Ouarzazate. Za górami zmienia się krajobraz i zabudowa. W kierunku Agdz oraz doliny Drâa pojawiają się gaje palmowe i miejscowości z budynkami z ziemi.

Atlas poznaje się tu poprzez kolejne zakręty, zbocza i zmieniające się perspektywy. Małe osady oraz pola pomagają dostrzec skalę gór. Podczas zjazdu na południe widoki się rozszerzają i łatwiej zrozumieć odległość dzielącą Marrakesz od początku szlaku.

W korytarzu Drâa palmy i zabudowania skupiają się wokół miejsc zamieszkanych i użytkowanych przez ludzi. Dzięki temu dojazd nie jest oderwany od dalszej podróży: M’Hamid staje się konkretnym miejscem spotkania z karawaną, a później również powrotu z pustyni.

W obozie przy M’Hamid poznasz ekipę i oddzielisz rzeczy do małego plecaka od bagażu dla karawany. Tutaj spędzisz pierwszą noc przed sześcioma etapami pieszymi.

W M’Hamid oddziel rzeczy dzienne od bagażu przewożonego przez karawanę. Pierwsza wędrówka w stronę Sidi Naji stopniowo oddala się od otoczenia oazy.

Spokojny początek pomaga znaleźć tempo na kolejne dni. Przewodnik wyjaśnia lokalny kontekst z poszanowaniem charakteru miejsca. Pierwszy ruchomy biwak otwiera pieszą pętlę.

Za Sidi Naji otwarte przestrzenie przeplatają się z niewysokimi wydmami i rozproszoną roślinnością. Idziemy linią dobraną dla karawany, bez obowiązku zdobywania każdej piaszczystej grani. Różnice między zwartym podłożem a miękkim piaskiem pomagają nauczyć się rozsądnie rozkładać siły.

Postój dzieli etap przed podejściem w rejon Ait Ounir. Tutaj powstaje obóz na noc; nie wracamy codziennie samochodem do hotelu. Przygotuj cieplejszą warstwę ubrania i uporządkuj swoje rzeczy przed kolacją.

Podczas podejścia kształty Erg Zahar stają się coraz wyraźniejsze. Karawana wybiera użyteczną linię przez teren.

Dodatkowe wejście na wydmę zależy od pogody i grupy. Także z dołu można obserwować formy piasku. Biwak daje czas na odpoczynek nóg przed dalszym ciągiem pętli.

Droga do Zmila łączy twardsze powierzchnie i odcinki piasku. Różnicę czuć pod stopami, nawet gdy krajobraz z daleka wydaje się prosty.

Przerwy dzielą wysiłek. Po dojściu na biwak sprawdź, co powinno być jutro pod ręką. Praktyczny plecak dzienny ułatwia dalsze etapy dłuższej wyprawy.

Opuszczamy Zmila i idziemy ku Lanhiche, stopniowo zbliżając się do okolic M’Hamid. Oddzielanie bagażu głównego od rzeczy w plecaku staje się już codzienną czynnością. Rozległe odcinki między wydmami pokazują skalę całej trasy równie dobrze jak same grzbiety piasku.

To ostatnia noc w obozie wędrownym. Jutro czeka nas jeszcze marsz, więc wieczorem warto sprawdzić stopy, pojemnik na wodę i ubrania. Kolację przygotowuje ekipa w obozie; długa podróż samochodem nie zaczyna się zaraz po tej etapie.

Ostatni etap pieszy prowadzi karawanę w stronę M’Hamid. Po otwartych przestrzeniach znów pojawiają się obrzeża oazy. Idź z zespołem do uzgodnionego punktu zakończenia, zanim główny bagaż zostanie rozładowany.

Tę noc spędzasz w obozie koło M’Hamid. Jest czas na uporządkowanie rzeczy używanych podczas marszu, przepakowanie i wieczór po zakończonej trasie. Dalszy przejazd pozostaje na jutro, zamiast od razu dokładać długą drogę do ostatniej wędrówki.

Rano opuszczasz obóz koło M’Hamid i jedziesz do miasta wybranego z naszym zespołem. Do Marrakeszu trasa prowadzi doliną Drâa w stronę Ouarzazate, a następnie przez Atlas Wysoki. Gaje palmowe, miejscowości i górskie drogi nadają szerszy kontekst dniom spędzonym na pustyni.

Zarezerwuj dzień na przejazd i potrzebne przerwy. Godzina przyjazdu zależy od celu, warunków drogowych i postojów. Inne miasto wymaga wcześniejszego uzgodnienia trasy i wyceny. Przed kolejnym lotem zachowaj zapas czasu, zamiast opierać przesiadkę na dokładnej godzinie powrotu.