4-dniowy trekking po Iriki z Foum Zguid: wydmy i oaza

Po południu terenówka opuszcza Foum Zguid i wjeżdża na pustynne drogi Iriki. Trasa prowadzi przez żwirowe równiny oraz rozległą nieckę dawnego jeziora. W tle widać góry Jbel Bani, a początkowy krajobraz pokazuje kamienistą stronę Sahary.

W miarę jazdy pojawia się coraz więcej piasku, a w oddali widać wydmy Erg El Mhazil. Jeżeli warunki pozwolą, możliwe będą krótkie postoje na zdjęcia i przyjrzenie się krajobrazowi. Niedaleko planowanego obozu można przejść krótki odcinek po piasku, by poczuć teren przed następnym dniem.

Na wieczór przewidziany jest pierwszy mobilny biwak. Niskie słońce podkreśla kształty wydm i zmienia ich kolory. Dokładna lokalizacja, posiłki i wyposażenie do spania będą ustalone w ofercie DesertBrise. Ten dzień służy spokojnemu wejściu w pustynny krajobraz.

Drugi dzień poświęcony jest pieszej trasie w rejonie Erg El Mhazil. Przechodzi się przez miękki piasek i twardsze fragmenty podłoża. Wejścia na grzbiety wymagają innego kroku niż zwykła ścieżka, za to odsłaniają coraz nowe panoramy. Tempo i przerwy są dopasowane do grupy i warunków pogodowych.

W czasie marszu można zauważyć drobne fale piasku utworzone przez wiatr, pojedyncze rośliny w zagłębieniach oraz ślady na powierzchni wydm. Raz widok otwiera się szeroko, raz znika za następnym wzniesieniem. To właśnie powolne poznawanie okolicy jest największą zaletą tej etapy.

Na koniec dnia przewidziano drugi mobilny obóz. Po wysiłku pozostaje czas na odpoczynek albo krótki spacer po pobliskich wydmach, zależnie od harmonogramu. Jeśli planowany jest transport bagażu wielbłądami, DesertBrise wpisze go wprost do oferty wraz z posiłkami i sprzętem.

Rano szlak wychodzi z obszaru wydm na płaskie dno dawnego jeziora Iriki. W programie źródłowym przewidziano około dwóch i pół godziny marszu, ale ostateczny czas zależy od noclegu i warunków. Po piaszczystych wzniesieniach otwarta przestrzeń robi duże wrażenie.

W okolicy Zaouiat Sidi Abdenabi pojawiają się palmy, uprawy i ślady codziennego życia. Przy odpowiednich uzgodnieniach można spokojnie przejść po okolicy, poznając znaczenie wody i pracę w oazie. Prywatne odwiedziny mieszkańców ani szczególne spotkania nie są gwarantowane.

Na ostatnią noc proponowany jest lokalny pensjonat. Nazwa, standard i dostępność zostaną potwierdzone w ofercie DesertBrise. Nie jest to automatycznie obiekt innego operatora, na którego programie opiera się trasa. Po dwóch biwakach noc pod dachem daje nieco inne doświadczenie regionu.

Rankiem zaczyna się przejazd 4×4 z rejonu oazy z powrotem do Foum Zguid. Po drodze ponownie pojawiają się rozległe płaskie tereny Iriki, których skalę łatwiej docenić po pieszych etapach.

Dalej wracają kamieniste pustkowia i widok na Jbel Bani. Jeżeli pozwolą warunki i czas, można zatrzymać się na krótko przy ciekawym krajobrazie. To przede wszystkim dzień powrotu, bez planowania kolejnej wielogodzinnej wędrówki.

Wyprawa kończy się w Foum Zguid. Trasa referencyjna zakłada powrót pod koniec przedpołudnia, ale DesertBrise potwierdzi rzeczywisty czas po ustaleniu noclegu i stanu dróg. Na dalszy transport warto zostawić zapas czasu.